Choruje na nią około 380 milionów ludzi, a jeszcze do końca tej dekady może być trzecią najczęstszą przyczyną umieralności na świecie. POChP, czyli Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc, to jedna z najpoważniejszych chorób układu oddechowego, o której wiele osób niestety nic nie wie i nie potrafi np. rozpoznać jej pierwszych objawów. Co to jest POChP? Kto najczęściej choruje? Gdzie szukać pomocy w przypadku podejrzenia choroby? Zapraszamy do lektury naszego artykułu.
Czym jest POChP?
Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc charakteryzuje się trwałym ograniczeniem przepływu powietrza przez dolne drogi oddechowe, powodując nieodwracalne zmiany w płucach, w tym uszkodzenie miąższu płucnego i naczyń płucnych. W przebiegu choroby obserwuje się postępujące objawy, takie jak kaszel, duszność czy odkrztuszanie plwociny. Nieleczona może prowadzić do inwalidztwa, a nawet przedwczesnej śmierci.
POChP to choroba o globalnym zasięgu, diagnozowana na całym świecie, u przedstawicieli wszystkich ras. Tylko w Polsce liczbę chorych szacuje się na około 2 milionów.
Więcej o tym, co to jest POChP, przeczytasz na stronie internetowej https://oddychajmy.pl/video/pochp-co-to-za-choroba/.
Co wywołuje POChP?
W 9 na 10 przypadków przyczyną Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc jest używanie wyrobów tytoniowych. Co ważne, ryzyko dotyczy również osób narażonych na bierne palenie. Unikanie wyrobów tytoniowych jest zatem najskuteczniejszą formą profilaktyki POChP.
Warto natomiast podkreślić, że na POChP chorują także osoby, które np. nigdy nie paliły papierosów, za to były narażone na długotrwałe oddychanie zanieczyszczonym powietrzem. Smog stanowi ogromny problem zdrowotny, a jedną z chorób bezpośrednio związanych z podwyższonym stężeniem pyłów zwieszonych i tlenków azotu w powietrzu jest właśnie Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc.
Czynniki zawodowe
Choć POChP nie jest klasyfikowana jako choroba zawodowa, to rzeczywiście istnieje związek między środowiskiem pracy a ryzykiem zachorowania. Jest ono podwyższone u przedstawicieli takich zawodów, jak górnik, hutnik, rolnik, mechanik samochodowy, sprzątaczka, pracowników budowlany, operator maszyn, fryzjer, a nawet kosmetyczka.
W tych zawodach występuje zwiększona ekspozycja na zanieczyszczenia, zapylenie i chemiczne aerozole, co stanowi poważny czynnik ryzyka POChP.
Objawy POChP
Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc może przez długi czas rozwijać się zupełnie bezobjawowo. Jej główne objawy nie zawsze są też na tyle specyficzne, aby od razu wzbudziły podejrzenie choroby – nawet wśród lekarzy pierwszego kontaktu.
Ważnym kryterium oceny jest tutaj wiek oraz występowanie wyżej wymienionych czynników ryzyka. Każda osoba powyżej 40. roku życia, która np. pali lub paliła wyroby tytoniowe, powinna zwracać baczną uwagę na wszelkie niepokojące objawy mogące wskazywać na POChP.
Są to przede wszystkim:
- Przewlekły kaszel– nasilający się rano i wieczorem, ale utrzymujący się także w ciągu dnia, niemający charakteru napadowego.
- Duszność, zarówno podczas wysiłku, jak i w fazie spoczynkowej.
- Odkrztuszanie plwociny, czyli gęstej wydzieliny z płuc, czasami o ropnym charakterze, mogącej również zawierać ślady krwi.
- Męczliwość i obniżona tolerancja wysiłku– wraz z postępem choroby pojawiają się trudności z samodzielnym funkcjonowaniem, w tym wykonywaniem prostych czynności, jak ubranie się czy umycie.
To warto wiedzieć:
Choć POChP najczęściej diagnozuje się u osób w podeszłym wieku, to tych objawów nie powinny lekceważyć również osoby stosunkowo młode – zawsze warto omówić je z lekarzem.
Pierwsze kroki kierujemy do przychodni
Mając podejrzenie POChP warto jak najszybciej skonsultować to z lekarzem pierwszego kontaktu. Lekarz POZ, w oparciu o zgłoszone objawy, wywiad środowiskowy i podstawowe badanie osłuchowe, podejmie decyzję o ewentualnym skierowaniu pacjenta na pogłębioną diagnostykę do poradni pulmonologicznej.
Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc można rozpoznać lub wykluczyć na drodze specjalistycznych badań:
- Spirometrii (badania funkcji układu oddechowego);
- Pletyzmografii (badania funkcji płuc);
- RTG klatki piersiowej;
- Echo serca, EKG;
- Ergospirometrii (testu wysiłkowego z oceną pracy płuc i serca).
Na koniec dodajmy, że Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc nie można wyleczyć. Można natomiast podjąć leczenie, które daje szansę na zmniejszenie nasilenia objawów choroby, uniknięcie inwalidztwa i przedwczesnej śmierci. Jest to jedyna droga do zachowania relatywnie dobrego komfortu życia pomimo choroby, dlatego wiedząc już, co to jest POChP i mając jej potencjalne objawy, nie zwlekaj z wizytą u lekarza.
